تأمین مسکن و سرپناه همواره یکی از مهمترین دغدغه های بشر بشمار آمده است. مسکن یکی از ارکان اصلی ایجاد و برقراری امنیت اجتماعی - اقتصادی یک جامعه می باشد. مادامی که افراد جامعه دارای سرپناه باشند قادر خواهند بود با تیب خاطر به دیگر فعالیتهای اجتماعی - اقتصادی خود بپردازند. بنابر این تأمین مسکن یکی از تضمینات پیشرفت یک قوم و یک جامعه می باشد. در همین راستا دولت جمهوری اسلامی ایران برای تأمین مسکن اقشار کم درآمد اقدام به اجرای طرح تأمین مسکن مهر نموده که در قالب این طرح به جلب و جذب منابع مالی بخش خصوصی، منابع حساب ذخیره ارزی، تسهیلات مالی خارجی، درآمد عمومی دولت، سرمایه گذاری شرکتهای دولتی، کمک های مالی خیرین و سازمانهای غیردولتی و تسهیلات بانکی نسبت به زمینه سازی در این خصوص اقدام نموده است. قانون گذار نیز بر اساس قانون بودجه سال ۸۶ کل کشور به منظور کمک به تأمین مسکن مردم ساکن در شهرهای زیر یک میلیون نفر جمعیت وزارت خانه های مسکن و شهرسازی و تعاون را به ترتیب ملزم به انجام موارد زیر نموده است: تامین اراضی مناسب و سازماندهی متقاضیان واجد شرایط در قالب تعاونی ها، آماده سازی زمین، تأمین خدمات زیربنایی و روبنایی و همچنین اعمال نظارت بر اجرای فرایند. گزارش پیش رو خلاصه ای از بازرسی های انجام شده در خصوص عملکرد سازمان مسکن و شهرسازی استان ها در اجرای طرح مسکن مهر در سال ۸۹ ۱۳۸۸ است.
امور وزارت کشور و شهرداریها, اداره کل نظارت و بازرسی. (1389). ارزیابی اجرای سیاست مسکن مهر؛ با تمرکز بر عملکرد سازمان مسکن و شهرسازی. پژوهشهای سلامت اداری, 2(4), 137-186.
MLA
امور وزارت کشور و شهرداریها, اداره کل نظارت و بازرسی. "ارزیابی اجرای سیاست مسکن مهر؛ با تمرکز بر عملکرد سازمان مسکن و شهرسازی", پژوهشهای سلامت اداری, 2, 4, 1389, 137-186.
HARVARD
امور وزارت کشور و شهرداریها اداره کل نظارت و بازرسی. (1389). 'ارزیابی اجرای سیاست مسکن مهر؛ با تمرکز بر عملکرد سازمان مسکن و شهرسازی', پژوهشهای سلامت اداری, 2(4), pp. 137-186.
CHICAGO
اداره کل نظارت و بازرسی امور وزارت کشور و شهرداریها, "ارزیابی اجرای سیاست مسکن مهر؛ با تمرکز بر عملکرد سازمان مسکن و شهرسازی," پژوهشهای سلامت اداری, 2 4 (1389): 137-186,
VANCOUVER
امور وزارت کشور و شهرداریها اداره کل نظارت و بازرسی. ارزیابی اجرای سیاست مسکن مهر؛ با تمرکز بر عملکرد سازمان مسکن و شهرسازی. AHR. 1389;2(4):137-186.
