ارزیابی و نظارت معطوف و متأثر از نگاه نظام مند به هدف است. هدفی که می تواند شخصی، اجتماعی و اقتصادی باشد. به طبع انسان به عنوان موجودی صاحب اراده، هدفمند و فرجام خواه باید رفتار خود را بر مبنای برنامه ریزی و کنترل حرکت در مسیر استوار کند. این مسئله برگرفته از طبیعت عالم و امری تکوینی است که خداوند متعال در مورد آن می فرماید حرکت آسمانها و زمین بر اساس لهو و لعب نبوده و آفرینش انسانها بر مبنای یک هدف ایجاد شده و این هویت هدفدار بودن انسان را نشان می دهد (سوره دخان: ۳۸؛ سوره مؤمنون: ۱۱۵). در دین مبین اسلام و در مباحث آن نیز این مقوله مورد توجه ویژه بوده است. برای نمونه حضرت امیر (ع) می فرمایند: «وای بر کسی که دو روزش یکسان باشد» یا در بخشی دیگر می فرمایند: «حسابرسی پیش از کیفر است و پاداش پس از حسابرسی» (غررالحکم، ۱۳۸۶: ۳۸۰)، امام سجاد (ع) می فرمایند: «ای فرزند آدم، تا زمانی که به محاسبه خویش می پردازی پیوسته در خیر و خوبی به سر خواهی برد» (تحف العقول، ۱۳۸۵: ۲۸۰) و امام کاظم (ع) می فرمایند: «از ما نیست کسی که هر روز به حساب خود رسیدگی نکند) الاختصاص، ۱۳۸۵: ۲۶).
Administrative Health Research